Kumag's Feelings: Pride Chicken

It's a little saddening to know that there are people who cannot and will not swallow their PRIDE
just to keep the people they said they love.

How long will these loved ones bow down to the these people's feet?
How long can real love last?

Kulafu sa Kawalan (Dahil Hindi Na Niya Alam Kung Saan Siya Lulugar)

Inulan ako pag-uwi kahapon. Masaya ang naging pagtatapos ng linggo pero nakakapagod at ang nais ko na lamang ay makauwi agad at magpahinga, matulog. Kaya kahit patuloy sa pagbigat ang suot na damit sa bawat nasasalong patak ay nagpatuloy ako sa pagtahak ng daan patungo sa amin.

Inabutan ako ni Mommy sa tapat ng bahay, nakayuko sa lakas ng paghampas ng ulan sa aking ulo.

"O, ba't ka nagpaulan?"

Na para bang may iba pa akong pwedeng paglagyan sa pag-uwi mula sa pinanggalingan.

---

Maghapunan. Maligo. Matulog. Iyan ang mga huling alaala ko bago nakatulog sa kama ng mga magulang. Parang ilang oras na ang lumipas ngunit hindi ang sakit ng ulo at bigat ng katawan. At dahil hindi pa naman ako nakakarinig ng tawag na makisalo sa hapag-kainan ay nagpatuloy lang ako sa pagkakaratay. Tutal gigisingin naman ako ni Daddy pag-uwi niya galing trabaho. Pagod din siya panigurado at gugustihin ding magpahinga.

At ako'y nakatulog ulit.

Inabutan ko ang sariling nagising mula pa rin sa kanina pang kinalalagyan. Anong oras na ba? Lumabas ako para magbanyo. Pagdungaw sa sala ay nakita ko na lang si Daddy sa sofa habang si Mommy ay humihimbing sa isang air bed na nakalatag sa sahig. Napaisip tuloy ako kung ano ba hitsura ko pag-uwi para pagbigyan nilang payapang makapahinga sa kama nila habang sila'y nagtitiyaga dun sa sala. Napaisip din ako kung napaparamdam ko pa sa kanilang mahal na mahal ko rin sila.

---

Sabagay, sa tinuluyang bahay pa lang ng kaibigan ay makailang beses na rin akong natanong kung okay lang ba ako. Oo ang lagi kong sagot. Minsan binalikan ko yung tanong, bakit. Mukha raw kasi akong malungkot. Palibhasa hindi naman dinaan sa tanong kaya hindi ko rin kinailangan sumagot ng oo.

Dahil siguro nga. Oo.

Pagmumuni-muni ni Kumag: Mahirap Maging Gwapo

Huwag ninyo nang kuwestyonin ang pamagat. Bad trip ako.

Anong gagawin mo kapag napakaraming tao ang nagsasabing IKAW ANG PARA SA KANILA? Yung tipong ang simpleng pakikipagkaibigan mo ay tila nagdudulot ng kung anumang kahibangan o maling impresyon sa kung sino mang tamaan ng napakaangas mong charms. Dapat bang baguhin mo ang sarili mo para sa kanila? Dapat bang maging suplado sa pakikitungo para lang mailayo mo sila sa pagkakatapilok sa iyong makamandag na kagwapuhan?

Alam niyo ba yung feeling ng susulatan ka pa ng pagkahaba-haba at magdedemand ng kung ano? Yung ikaw pa yung hindi maintindihan dahil feeling nila kayo na or malapit na? Ang feeling talaga! Alam niyo ba yung feeling na yun? Nakakainis lang. Kung pwede lang isungalngal sa pagmumukha nila ang malaki at naka-capitalized na HINDI TAYO TALO MGA ATE.

Shet! Napapamura ako sa blog entry na ito. Bwiset talaga.

At tapos sa kalagitnaan ng mga ito, darating yung ex mo. Oo. Matagal mo na siyang limot. At sa kalagitnaan ng kalunus-lunos mong estado e darating siya at ipapaliwanag niya sa iyo kung bakit ka niya hiniwalayan. Ang chaka lang talaga dahil unreasonable.

Ngunit subalit datapwat makakaramdam ka ng kirot. Oo. Hilom na ang puso mong sugatan pero ang mga mata niya, ang ngiti, at ang dimple na parang ang sarap kagatin--hindi pa rin limot ng pusong tila walang kapaguran na masaktan ng taong lubos mong minahal sa isang kabanata ng buhay mo. Oo. Napakadaling magpatawad. Ngunit ang ibalik ang tiwala na minsang ibinigay mo ng buong-buo at walang pag-aalinlangan ay mahirap buuin muli para sa isang tao inilaglag ito na tila isang babasaging plorera mula sa tuktok ng Eiffel Tower. At matatandaan mong hindi lang puso ang pinapagana sa pagmamahal, pati utak.

Para sa isang gwapong katulad mo, kailan matatagpuan ang tunay na pag-ibig?

Announcement ni Kumag: Is in A Relationship

Huwag echosero. Hindi ako ang in a relationship.

Mahigit isang taon na akong Single. Pero masaya dahil nabigyan na ng kasagutan ang mga katanungan na matagal nang kumakabog sa mga dingding ng aking bumbunan.

Si Kulafu? Sa pagkakaalam ko, hindi rin siya in a relationship.

Pero ewan. Malay ko ba kung may tinatago siyang pag-ibig--pag-ibig na maaring matagpuan sa kalagitnaan ng isang blackout. Kung anuman ibig sabihin nun, hindi ko rin alam.Huwag mga intrigero't intrigera, mga kuya't mga ate.

Si Kulasa? Hindi ko siya mahagilap.

Maaaring may inspirasyon siya ngayon. Mapa sa itaas ng kabundukan, kasama ang mga ulap sa alapaap. Mapa sa kalagitnaan ng karagatan kasama ang mga tuna na malapit nang hulihin upang ilagay sa lata at maadvertise  nina Papa P at Dong.

Si Kerengkeng?

Ah, Si Kerengkeng... [What's on your mind?]

You and 100 Others like this.

Kakornihan at Kawalan ng Pamagat ng Tula ni Kulafu

Dahil love mode si Kulasa at Kumag ay naisipan ko na ring sakyan ang trip nila.

Matagal na akong di nakakasulat kakahintay kay Kerengkeng na mag-update at muntik ko na ring makalimutan ang tungkol sa blog na ito dahil doon. Kaya para makabawi, isang tula.

---

I want you

to be happy.

Even if

it means being

another's.

---

O, bakit ba. Hindi naman bawal mag-English a.